Zapadanie nasion w letarg

Letarg, czyli okresowe zahamowanie zdolności kiełkowania nasion.

Występuje u nasion, które uzyskały już dojrzałość morfologiczną, lecz nie osiągnęły dojrzałości fizjologicznej wskutek właściwości nasienia, które zależą od czynników środowiska (temperatury, światła, wilgotności i dostępu powietrza). Do przechodzących okres letargu należą np. nasiona grabu, lipy i jesionu, które w warunkach naturalnych nie wschodzą na pierwszą wiosnę, lecz dopiero na drugą wiosnę po dojrzeniu.

W zależności od przeznaczenia nasiona mogą być zbierane w różnych fazach dojrzałości. Nasiona zebrane w fazach dojrzałości mlecznej gorzej się przechowują od nasion zebranych w fazach dojrzałości woskowej i pełnej, ale w wielu przypadkach mogą stanowić pełnowartościowy materiał siewny. Należy to mieć na uwadze planując porę zbioru niektórych nasion zapadających w stan głębokiego spoczynku.

Nasiona takich gatunków jak np. jesion wyniosły, grab zwyczajny, lipa drobnolistna, rodzime klony, zebrane nie w pełni dojrzałe (tzw. zbiór „na zielono”) czyli przed osiągnięciem fazy dojrzałości pełnej i zaraz zastratyfikowane lub wysiane do gruntu kiełkują w najbliższym okresie wiosennym. Zebrane natomiast późną jesienią lub w zimie wschodzą dopiero na następną wiosnę po długim przysposabianiu. Nasion zebranych „na zielono” nie można przechowywać, co uniemożliwia tworzenie zapasów. Nasiona trzeba wysiewać natychmiast, bez jakiegokolwiek podsuszania. Jeśli więc nasiona są przeznaczone do natychmiastowego wysiewu, to zebrane mogą być na ogół bez szkody, a w odniesieniu do gatunków wymagających stratyfikacji nawet z korzyścią, przed osiągnięciem pełnej dojrzałości fizjologicznej. Nasiona przeznaczone do przechowywania powinny być natomiast zebrane możliwie najpóźniej.

z/zapadanie-nasion-w-letarg.txt · ostatnio zmienione: 2013/09/15 12:42 (edycja zewnętrzna)